「你不知道。」

        她看着他。

        「许安晴不知道。」

        「赵文成不知道。」

        「每个人都说。」

        「自己只知道一部分。」

        「可是最後。」

        「被蒙在鼓里的人。」

        她指着自己。

        「永远是我。」

        内容未完,下一页继续阅读